Η Πανδημία από μια ολιστική σκοπιά και το παράδειγμα της Μπαχάι Πίστης

Η Πανδημία από μια ολιστική σκοπιά και το παράδειγμα της Μπαχάι Πίστης

Oμιλία μέσω Zoom από τον Dr. Koppold Bernhard.

Ξαφνικά εμφανίστηκε κάτι για το οποίο δεν ήμασταν προετοιμασμένοι ως ανθρωπότητα, ένας αόρατος εχθρός που ενδέχεται να απειλήσει τον καθένα μας σε ανύποπτη στιγμή. Ποια ήταν τα πρώτα ερωτήματα για έναν ιατρό εναλλακτικής ιατρικής: το ένα ήταν για τρόπους ενίσχυσης του ανοσοποιητικού συστήματος και τη στάση προς τον μαζικό εμβολιασμό, και το άλλο για την αντιμετώπιση του φόβου και του πανικού.

Η παρουσίαση αυτή μιλά αρχικά για την εμφάνιση του ιού, την επίπτωση της πανδημίας και για την αντιμετώπισή της, κυρίως με εναλλακτικά μέσα. Αναφέρεται όμως πρωτίστως στα βαθύτερα αίτια αυτής της κρίσης και όποιας άλλης πρόκειται να επισκεφτεί την ανθρωπότητα σύντομα. Τελικά εμφανίζεται εκείνο που προκαλεί η ίδια η ανθρωπότητα με τη συμπεριφορά της και μάλιστα ακριβώς εκείνο που χρειάζεται σε κάθε φάση της εξέλιξής της για να μεταμορφώνεται σταδιακά προς αυτό για το οποίο προορίζεται, για το τελικό καλό της. Έτσι η κάθε κρίση κρατά επίσης μόνον όσο είναι απαραίτητη για την εξέλιξη της ανθρωπότητας. Κάθε κρίση, όπως και κάθε πόνος, κρούει τον κώδωνα κινδύνου και θέλει να μας πει «Ως εδώ και μη παρέκει! Ετοιμαστείτε, αλλάξτε πλεύση!» Η Φύση, και γενικά το σύμπαν, αντιδρά λοιπόν νομοτελικά.

Έτσι και η πανδημία αυτή είναι απλά ένα από τα συμπτώματα μιας πολύ πιο βαθιάς αρρώστιας της ανθρωπότητας. Αναμφίβολα η ίδια η πανδημία έχει λάβει διαστάσεις και έχει επιπτώσεις πολύ ριζικές και ουκουμενικές. Έχει επηρεάσει το σύνολο του παγκοσμίου πληθυσμού υπό τη μια ή την άλλη μορφή, αλλά ξεσκέπασε επίσης ανελέητα τις υποκείμενες αρρώστιες του κόσμου, που έχουν ριζωθεί βαθιά και απειλούν την ίδια την επιβίωση της ανθρωπότητας – και έτσι είναι επιτακτική και η ριζική αντιμετώπισή τους. Η ανθρωπότητα πρέπει να υποστεί μια μετάλλαξη! Η επιθυμία του κατεστημένου για επιστροφή στην παλιότερη ‘ομαλότητα’ δεν θα πραγματοποιηθεί.

Ποια όμως είναι αυτές οι βαθύτερες, πολύ πιο σοβαρές αρρώστειες της ανθρωπότητας;
Ο Μπαχαολλά δήλωσε: «Ο κόσμος βρίσκεται σε ωδίνες και η ταραχή του αυξάνεται μέρα με την ημέρα. Το πρόσωπό του είναι στραμμένο προς τη δυστροπία και την απιστία” που «διαβρώνει τα ενδόσθεα της ανθρωπότητας». Η θεμελιώδης αρρώστια της ανθρωπότητας, η έλλειψη ενότητας, συντονισμού, συνεργασίας και αλληλεγγύης έγινε φανερή σε όλα τα επίπεδα. Η κρίση αφορά όλο τον πλανήτη ως σύνολο και έχουμε μια ανθρωπότητα από πολλές πλευρές αλληλεξαρτώμενη και ενοποιημένη, αλλά πολιτικά αξιοθρήνητα καθυστερημένη στην ανάπτυξη εκείνων των δομών και μηχανισμών που θα πρέπει να αντιμετωπίζουν όλα τα βασικά προβλήματά της σε παγκόσμια βάση.
«Είναι αξιολύπητες οι προσπάθειες των αρχηγών των ανθρωπίνων θεσμών που, παραγνωρίζοντας εντελώς το πνεύμα της εποχής, αγωνίζονται να προσαρμόσουν εθνικές μεθόδους που ήταν κατάλληλες σε μια παλαιότερη εποχή των αυτάρκων εθνών στα σημερινά δεδομένα της παγκόσμιας αλληλεξάρτησης.» «Η παραδοχή της ενότητας της ανθρωπότητας είναι η πρώτη θεμελιώδης ποϋπόθεση για την αναδιοργάνωση και διαχείρηση του κόσμου … ως πατρίδα του ανθρωπίνου γένους.» … «Η έλλειψη ενότητας είναι ένας κίνδυνος που δεν μπορούν πια να αντέξουν τα έθνη και οι λαοί της γης. Οι συνέπειες είναι υπερβολικά τρομερές να τις σκέφτεται κανείς …» «Σύντομα», έτσι δήλωσε ο Μπαχαολλά, «η παρούσα τάξη θα ανατραπεί και μια καινούργια θα την αντικαταστήσει.»
Ότιδήποτε άλλο εκτός από την ενεργητική προαγωγή της ενότητας μας φέρνει μέρα με τη μέρα, κρίση με τη κρίση, πιο κοντά σε έναν πανόλεθρο και στο χάος. Για να φτάσουμε σε αυτόν τον στόχο της ενότητας, δεν υπάρχει όμως δυνατότητα να κόψουμε δρόμο. Δεν χωρούν ημίμετρα και θα πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι ο δρόμος δεν θα είναι πλέον ομαλός.

Έτσι επικεντρώνεται η μπαχάι κοινότητα παντού σε μερικούς τομείς παράλληλα. Μεταξύ των άλλων έχει εγκαινιάσει ένα οικουμενικό πρόγραμμα πνευματικής, αλλά και πρακτικής εκπαίδευσης όλων των ανθρώπων και για κάθε ηλικία. Έχουν αυξηθεί τέτοιου είδους δραστηριότητας ανά τον κόσμο πάρα πολύ.

Πριν προλάβουμε, όμως, να το εξαλείψουμε έχουν εμφανιστεί ήδη άλλα, ενδεχομένως ακόμα πιο σοβαρά προβλήματα, και στρεφόμαστε προς τα εκεί (π.χ. μετά την πανδημία προς έναν πόλεμο). Τελικό αποτέλεσμα είναι, ότι δεν λύνεται κανένα πρόβλημα ουσιαστικά και εξαντλούμαστε τελείως με την καθημερινή αυτή πάλη έναντι του κάθε κακού. Αντιθέτως οι Μπαχάι αγωνίζονται για την εδραίωση του καλού και εργάζονται κυρίως προληπτικά αντιμετωπίζοντας τις ρίζες του κακού. Αυτός ο προνοητικός τρόπος φέρνει ήδη φως στις ζωές πολλών ανθρώπων και είναι μακροπρόθεσμα πιο αποτελεσματικός από τη σημερινή μέθοδο της προσπάθειας μείωσης του σκοταδιού του κόσμου.
Η γη δεν είναι παρά μόνο μια πατρίδα και όλοι οι άνθρωποι πολίτες της. Αυτά τα λόγια του Μπαχαολλά πριν από 150 χρόνια δεν είναι απλά μια ευγενική ευχή, αλλά η προφητική έκφραση της μελλοντικής πραγματικότητας της ανθρωπότητας που έχει αρχίσει μπροστά στα μάτια μας να υλοποιείται σταδιακά.