Η ζωή και οι ρυθμοί των κοινωνιών μας, μας οδηγούν να οργανωνόμαστε σε κοινωνικές ομάδες ανάλογα με τα ενδιαφέροντα μας. Η παγκόσμια Μπαχάι κοινότητα εστιάζει τις προσπάθειες της σε ένα συγκεκριμένο πλαίσιο, τουτέστιν, την ανάπτυξη παλλόμενων, εξωστρεφών τοπικών κοινοτήτων.
Τοπικές κοινότητες
Οι τοπικές κοινότητες διοργανώνουν δράσεις που είναι ανοιχτές προς όλους, ανεξαρτήτως απόψεων, πεποιθήσεων ή παραδόσεων. Οι δράσεις εμπνέονται από θεμελιώδεις αξίες της Μπαχάι πίστης όπως την αγάπη, τη συνεργασία και την ανιδιοτελή κοινωνική προσφορά και τις εφαρμόζουν προς το κοινό καλό, χωρίς να επιβάλουν μια εκμάθηση της καθεαυτής πίστης.
Ο σκοπός των δράσεων είναι να εξυπηρετήσουν τις ανάγκες της τοπικής κοινότητας. Δηλαδή οι πολίτες συζητάνε: τι κοινωνικές και ηθικές ανάγκες έχει η τοπική τους κοινότητα; Και πώς μπορούν να ανταπεξέλθουν σε αυτές πρακτικά;
Η Μπαχάι κοινότητα προσφέρει τέσσερις κεντρικές δράσεις που εξυπηρετούν το σκοπό αυτό. Τρία προγράμματα είναι εκπαιδευτικού χαρακτήρα. Ενώ η τέταρτη δράση, ενδυναμώνει τον ευλαβικό χαρακτήρα της κοινότητας.
Ενδυναμώνοντας Γενιές Πολιτών
Ένα από τα εργαλεία που έχει η παγκόσμια Μπαχάι κοινότητα είναι εκπαιδευτικής φύσεως, και ονομάζεται «εκπαιδευτικό ινστιτούτο». Δομείται σε τρία προγράμματα ανάλογα με ηλικιακές ομάδες. Συγκεκριμένα, υπάρχει ένα πρόγραμμα ηθικής εκπαίδευσης παιδιών (5-11 ετών)· ένα πρόγραμμα ηθικής ενδυνάμωσης εφήβων (11-15 ετών)· και ένα πρόγραμμα μεταμόρφωσης νέων και ενηλίκων (15+ ετών). Κάθε πρόγραμμα στοχεύει να απελευθερώσει τα ταλέντα και τις ικανότητες που όλοι έχουμε μέσα μας. Με αυτό το τρόπο, κάθε συμμετέχον μαθαίνει πώς να γίνει ένας πρωταγωνιστής κοινωνικής αλλαγής.
Τα προγράμματα μας βοηθούν να πετύχουμε αυτό το στόχο με έναν απλό τρόπο: βοηθώντας τους συμμετέχοντες να στοχαστούν πάνω ηθικές έννοιες που έχουμε ανάγκη στη σημερινή κοινωνία και ζωή μας, συζητώντας πώς μπορούμε να τα εφαρμόσουμε, και αξιολογώντας μετά τι μάθαμε από τις προσπάθειες μας. Καθώς επαναλαμβάνουν τον «κύκλο» αυτών των τριών βημάτων, οι συμμετέχοντες μπαίνουν σε ένα μονοπάτι συνεχούς μάθησης και μεταμόρφωσης, σε προσωπικό και συλλογικό επίπεδο.
Προωθώντας έναν ευλαβικό χαρακτήρα
Ένας θεμελιώδης άξονας μιας ευημερούσας κοινωνίας είναι ένα πνεύμα ενότητας και συνεργασίας ανάμεσα στα μέλη της.
Η ενότητα ανάμεσα σε πολίτες και ομάδες μπορεί να εκφραστεί με ποικίλους τρόπους: μέσα από τις παραδόσεις που ενώνει λαούς· μέσα από τις τέχνες και τις δεξιοτεχνίες (όπως παραδοσιακοί χοροί, η μουσική κτλ.)· μέσα από διάφορα αποφθέγματα – λόγια αγάπης – που αποτελούν πηγή έμπνευσης προς τον ακροατή, και κάτι που φαίνεται να έχει βαθιά ανάγκη η σημερινή κοινωνία. Με όλους αυτούς τους τρόπους, καθώς και άλλους, εκφράζεται ο ευλαβικός χαρακτήρας μιας τοπικής κοινότητας. Περαιτέρω, αναδύει μια κουλτούρα όπου ποικίλοι λαοί εκφράζουν τις μοναδικές παραδόσεις τους. Αυτή η κουλτούρα καλλιεργεί ένα αίσθημα αμοιβαίας εκτίμησης σε κάθε πολίτη, για τα ξεχωριστά πολύτιμα πετράδια κάθε παράδοσης, και αυτό αποτελεί μια πηγή χαράς προς όλους.*
Παράλληλα με αυτές τις τέσσερις κεντρικές δράσεις, ένα σημαντικό στοιχείο μιας κοινοτικής ζωής είναι οι συλλογικές της στιγμές. Για παράδειγμα, κοινοτικές γιορτές διοργανωμένες από οικογένειες, φίλους, ντόπιους πολίτες, ανοιχτές προς όλες τις ηλικίες· φεστιβάλ μουσικής, χορού και κινηματογράφου και γενικότερα των τεχνών· συνέδρια π.χ. νέων· κατασκηνώσεις εκπαιδευτικού χαρακτήρα διοργανωμένες από τους ίδιους τους πολίτες που ενδιαφέρονται για την παιδεία των παιδιών, εφήβων, νέων και ενηλίκων.
Το αποτέλεσμα που αναδύεται σταδιακά από αυτές τις προσπάθειες είναι το εξής: παλλόμενες, εξωστρεφείς κοινότητες, με δραστηριότητες ανοιχτές προς όλους, στις οποίες όλοι μπορούν να εκφράσουν τις σκέψεις και τα ταλέντα τους, σε γειτονιές και χωριά, τα οποία όσο υλοποιούνται τόσο προωθούν την υλική και ηθική πρόοδο της τοπικής κοινωνίας. Πλάθουν ένα νέο πρότυπο κοινοτικής ζωής, βαθιά μεταμορφωτικό.
Κάθε πολίτης που συνεισφέρει στη ανοικοδόμηση τέτοιων κοινοτήτων στη γειτονιά ή στο χωριό του, γίνεται ένας «πραγματικός ειρηνοποιός», και τέτοιες κοινότητες είναι σαν «καταφύγια ελπίδας και ειρήνης».
